In de voetsporen van Rembrandt Jan Theuns (geb. 1877) volgde de Ambachtsschool en kreeg een oplei-ding als huis- en decoratieschilder.  Tijdens werkzaamheden aan het toenmalige Luciagesticht sprak hij Carel Frans Philippeau ( geb. A’dam 1825 – overl. Princenhage 1897) die z’n oude dag in Princenhage doorbracht. Philippeeau, wiens romantische schilderijen in diverse grote musea over de wereld verspreid te vinden zijn, zag dat de jonge Princenhagenaar talent had en stimuleerde hem om tekenles te nemen. Theuns volgde inderdaad de Avondtekenschool te Breda. De techniek van Rembrandt en Antoon van Dijck fascineerde Jan Theuns. Hij bestudeerde het werk in de spaarzaam verkrijgbare boeken waarin uitsluitend zwart/wit platen stonden en hij bezocht hun werk in musea. Zo gaat hij in 1899 samen met een vriend vanuit Princenhage enkele dagen naar Antwerpen om een tentoonstelling van Antoon van Dijck te bezoeken. Door het intensief bekijken van originele schilderijen is hij in staat geweest om techniek, kleurgebruik en compositie van de 17e eeuwse schilders aan te leren en deze in zijn atelier ambachtelijk te gebruiken. Hij wordt lid van de Amsterdamse “Vereniging van Beeldende Kunstenaars” en neemt deel aan exposities. In 1927 staan de rubrieken “Kunst en Letteren” van alle landelijke dagbladen vol van Jan Theuns en is de kunstwereld in rep en roer. Een antiekhandelaar uit Delft, de heer Duynstee, had in 1909 te Breda bij antiquair M. te Breda een verwaarloosd uitziend schilderij gekocht, voor 10 gulden. 18 jaar later was er de heer Duynstee fl. 50-70.000 gulden voor geboden. Een aanbevolen schoonmaakbeurt en het daarop volgend technisch onderzoek bracht echter aan het licht dat de rabbi ( later bleek het de Dordtse koopman Jacop trip te zijn) géén origineel van Rembrandt was. Jan Theuns, die intussen aan de Chassésingel woonachtig was, had naar zijn zeggen van M. slechts vijf gulden voor het schilderij ontvangen en de aangetroffen, onvolledige, signatuur van Rembrandt was niet van hem. Deze mystieke affaire zal hem zijn hele leven blijven vervolgen. Kunstcritici zoals Bredius, Niehaus en Bohemen schreven zich de vingers blauw maar gaven ook toe dat de sommige van de door Theuns  geschilderde Rembrandt kopieën, die hij in de beginfase niet signeerde, voor leken van echt moeilijk te onderscheiden waren. Veel lof was er voor zijn eigen werk, zoals de landelijke taferelen en boereninterieurs van zijn geboortedorp Princenhage. Zijn naam was nu gevestigd en de bestellingen die hij naast zijn dagelijks werk als (toen nog) huisschilder kreeg stroomden binnen. Zelfs ver buiten onze grenzen zijn zijn schilderijen te vinden. Tot aan zijn laatste levensjaar in 1961 was hij bezig met deze kunst. Haagweg 334 bis - 4813XE Breda/Princenhage Haagweg 334 bis - 4813XE Breda/Princenhage